Aandacht

Wie gezien en gehoord wil worden, zal zich moeten laten zien en horen.

Passie + Aandacht = Compassie

Je leven leven 

Dit  boek gaat over je leven leven. Het doen in plaats van er over te praten. Beseffen dat niemand een hap voor jou kan nemen, niemand voor je kan ademhalen, niemand kan weten wat jij voelt, denkt, ziet, verafschuwt, mooi vindt. Niemand weet waar je naar verlangt en hoe zo. Niemand kan voor je poepen, niemand kan ziek of gelukkig zijn in jouw plaats. Niemand kan dat en toch lijkt het of we voortdurend wachten op…ja op wat of op wie?

Als ik nou maar …het geluk heb die Ene tegen te komen, een huis, een kindje, een tuin, geld, of een baan te krijgen, dan…?

Als het nou maar zomer was en de zon scheen, dan…?

Als ik nou maar niet meer hoef te werken, dan…?

 

Ja, wat dan, worden we dan gelukkig, blij, tevreden?

Inderdaad lacht het geluk ons soms toe en zorgt dat we krijgen waar we naar verlangen. Maar meestal duurt het niet lang voor dat ontevreden gevoel de kop weer opsteekt.

Helemaal gelukkig zijn we toch niet.

Gaan we in therapie, op dieet, doen we een opleiding, nemen we een kind, kopen we een wijs boek, zoeken we een andere baan, een andere partner of een ander huis?

Moeten we ons best doen om slanker, leuker, mooier, intelligenter, jonger, rijker of sterker te worden?

 

Wat we doen is minder belangrijk dan hoe we het doen.

Ons best doen om de ander te behagen, helpt niet echt.

Wat wel helpt is paradoxaal.

Pas als we bereid zijn lief voor onszelf te zijn, kunnen we ons ontspannen.

Hoe zo zijn we te dik, te dom, te arm, te saai, te oud, te jong?

Wie zegt dat?

Hoe zo zijn we niet goed genoeg en moeten we ons zelf bewijzen om door de keuring te komen?

Hoe zo moeten we iemand worden wie we niet zijn? 

Autonoom worden

Dit boek gaat over je eigen autoriteit worden.

Dat kan alleen als je bereid bent de confrontatie aan te gaan met het leven,

met de mensen die belangrijk voor je zijn en vooral met jezelf.

Elkaar en jezelf al of niet aandacht en liefde geven

is bepalend voor hoe lekker je in je vel je zit.

En dat is geen kwestie van tijd maar van kwaliteit.

Hoe zo hebben we geen tijd? Geen tijd waarvoor?

Wat we ook doen, we zijn altijd bezig onze tijd te gebruiken of te misbruiken.

Als we geen tijd hebben, wat hebben we dan wel?

Geen tijd om lief te hebben en aandacht te geven

omdat we moeten presteren en aan verwachtingen voldoen,

anders houden ‘ze’ misschien niet van ons.

 

 

De kans zit in de frustratie

 

Mijn lijfspreuk is de kans zit in de frustratie. Als we het niet meer weten, zijn we eerder bereid verder te kijken dan onze neus lang is. Veranderen wordt een keuze, omdat je de mogelijkheden leert kennen. Jij zelf besluit of je Ja of Nee zegt, omdat je - net als ieder ander mens - een vrije wil hebt. 

In mijn eigen leven als therapeut dacht ik in eerste instantie,

dat mijn opdracht was mijn cliënten tevreden te stellen,

ze blij en gelukkig te maken.

Ik vond daarom het luisteren naar hun levensverhalen een moeilijke opdracht.

Toch blijkt het de vreugde van mijn werk te zijn.

Een groter genot dan boeken lezen en naar toneelstukken of films gaan.

De levens die aan mijn oog en oor verschijnen,

bevatten een grote rijkdom aan drama en humor.

Uiteraard gaan al die levens ook over saaiheid, verveling, verdriet en pijn

en natuurlijk vind ik dat pijnlijk om mee te beleven.

Maar toen ik het idee los kon laten, dat ik al dat leed goed moest maken en oplossen, kreeg ik zicht op de eigenlijke hulpvraag.

 

 

Verlichting schuilt in de paradox

Mensen willen niet alleen aandacht voor hun pijn

maar ook en vooral voor hun eigen inventiviteit, levenskracht, humor en creativiteit.

Als situaties ingewikkeld, moeilijk en lastig zijn

en ik geen idee heb waar ze inhoudelijk over gaan,

worden we gedwongen om dieper te gaan.

Verlichting blijkt in de paradox te schuilen.

Als we onze passie en dus ons lijden serieus nemen en aandacht geven

in plaats van weg te stoppen en te ontkennen,

is redding nabij.

Juist als we worden we geplaagd door pijn, verdriet, woede en angst,

hebben we kans om onze liefde en compassie te ontwikkelen.  

 

   

 

 

Intieme verhalen

Toen ik pas met dit werk begon, voelde ik me ongemakkelijk, omdat mij zoveel  intieme verhalen werden toevertrouwd en ik nauwelijks iets over mijn eigen sores vertelde. En als ik het – soms in een groep – wel deed, werd het me niet in dank afgenomen: hé hallo, mevrouw de therapeut, het gaat hier over ons en niet over jou. Wij hebben geen boodschap aan jouw toestanden. Hoewel wat ze zeiden pijnlijk was, vond ik toen dat ze gelijk hadden. Maar uiteindelijk kruipt, het bloed waar het gaan moet. Ook mijn eigen verhaal is pijnlijk en boeiend en ook ik moet zeggen wat ik te zeggen heb en zelfs ik heb aandacht nodig. Daarom vertrouw ik mijn gedachten, ideeën, ervaringen en gevoelens aan het papier toe. Het maakt me kwetsbaar. Om aandacht vragen vind ik moeilijk. Toch is dat waar het ook voor mij over gaat. Geven en ontvangen kunnen niet zonder elkaar. Het een is leeg zonder het ander.

In dit boek vertel ik wat ik op mijn eigen pad tegenkwam in mijn verlangen naar geluk. Daarom gaat het over passie, liefde, angst, begeerte, kracht, verlangen, agressie, jaloezie, strijd, twijfel, onzekerheid, ambitie, vriendschap, wantrouwen, vertrouwen en geloof.  Mijn vraag is steeds weer: wat is mijn verantwoordelijkheid, wat draag ik bij aan deze toestand? Welk antwoord moet ik geven op dat wat mijn pad kruist. Niet moeten omdat mijn moeder dat vindt of mijn vader of mijn meester of mijn geliefde of God, maar moeten omdat het goed voor mij is, moeten omdat het bij mij past, moeten omdat alleen ik mijn leven kan lijden en leiden.  Net als jij alleen jouw leven kan lijden en leiden. Mijn hoop is je met dit boek te inspireren op je eigen pad. ‘Wie alleen loopt, raakt de weg kwijt…’ is een Afrikaanse wijsheid, die mij op mijn beurt inspireert. 

Boek Bestellen

Het boek kan besteld worden bij uitgeverij Gopher: www.gopher.nl Het kost 16,50 euro exclusief verzendkosten.