Je Andere Helft

Pas toen ik tijdens mijn huwelijk in therapie terecht kwam, begon tot mij door te dringen dat een liefdesrelatie hebben niet betekent dat het ‘en toen leefden ze nog lang en gelukkig’ binnen hand bereik is. De meest schrijnende les vond ik de ontdekking dat het niet genoeg is om van goede wil te zijn. Juist in de dagelijkse relatie kom je jezelf en elkaar tegen. Niet alleen de liefdevolle krachten blijken een rol te spelen, maar ook de zwarte, glibberige kanten van onze persoonlijkheid kunnen niet meer ontkend worden, waardoor we elkaar het leven zuur kunnen maken. Door het werk dat ik doe, ben ik gaan beseffen dat ik niet de enige ben die ontdekt dat een liefdesrelatie uiterst frustrerend kan zijn.  Waar gaat dit over, heb  ik me minstens duizend keer afgevraagd. Hoe komt het dat liefdespartners elkaar het leven zo godvergeten moeilijk kunnen maken? Heeft dat enige zin of zijn we onze tijd aan het verdoen? Wat tot mij doordrong is, dat we in een relatie gedwongen worden onszelf te leren kennen en niet alleen  met onze partner maar ook met onszelf te leren leven.  Om te worden wie we zijn moeten we aanvaarden dat we alleen die vrouw of die man kunnen worden, die in aanleg al in het bevruchte eitje in de buik van onze moeder aanwezig was. Dat wil zeggen dat ons leven veel avontuurlijker is dan één plus één is twee en huisje, boompje beestje.