Shit opruimen

Het verlangen om mijn shit op te ruimen zit diep

Het verlangen om mezelf schoon te maken

en te reinigen van alle onzin,

onrecht en andere onderdanigheden

knaagt in mij

 

Jaar in jaar uit heb ik mijn lijden gekoesterd

een baken, een houvast

Want wie ben ik als ik mij

 niet meer kan opwinden

over hetgeen mij is aangedaan.

Ja, wie ben ik dan,

dan ben ik iemand die ruimte krijgt voor liefde,

ruimte om te houden van,

ruimte om te genieten van wat ik te bieden heb.

Ik kan dan lachen en ik mag dan huilen.

Ik kan dan praten en ik mag dan stil zijn.

Ik kan dan werken en ik mag dan niets,

helemaal niets doen.

Alleen maar zijn, alleen maar kijken,

alleen ruiken en aanraken en liefhebben.

Ik moet dan wel de verleiding weerstaan

om mij op te winden over

die o zo stomme wereld

die o zo stomme autoriteiten

die zo kortzichtig zijn dat ze niet in staat zijn

om mijn schoonheid te zien.

En zo zou ik niet alleen ruimte krijgen om liefde te geven, maar ook om liefde en aandacht te ontvangen.