Ziet er uit als een stier met twee koppen

Eén voor voor uit; één voor achter uit

Net als een tram die heen en weer gaat

Eerst voor uit; dan is voor uit achter uit

En achter uit is voor uit

Deze stier is onwrikbaar

Hij gaat niet voor en ook niet achter uit

Hij staat

Meer kan ik er niet over zeggen

De opdracht is: daar sta je dan

vier minuten op het Eijlders trappetje

te doen wat je alleen in deze vier minuten kunt doen:

je laten horen en zien aan het welwillende publiek

Dat zelf ook gehoord en gezien wil worden

Hebben mijn ouders ooit vier minuten beseft

Hier sta ik; hier staan wij

Als vader en moeder van haar

Die het leven dat wij haar hebben gegeven

Gaat maken door te roeien

Met de riemen die ze heeft meegekregen.

Voor of achter uit maakt geen verschil

Voor uit met de kleuren van haar moeder

Achteruit met de koppigheid van haar vader

Die het beter wist maar niet deed.

Vooral niet geloven dat het leven er is om blij van te worden.

Liever lijden en onderdrukken.

Je eigen vreugde in de eerste plaats.

Onderdrukken wat geleefd wil worden

Is een levenswerk.

Mijn vader deed het,

waardoor hij van manisch naar depressief ging

en omgekeerd

twee koppen; twee richtingen

voor en achter uit

meestal staan we stil; niet voor niet achter uit

Hier sta ik op het trappetje van Eijlders te doen

wat mijn vader verzuimde:

Zich uitspreken

Zich laten horen

Zich laten zien

Beschaamd zat hij achter slot en grendel

Zijn boosheid te onderdrukken

Tot de stier niet meer bij machte was

En in volle hevigheid uitbarstte.